Anasayfa arrow Tüm Yazarlar arrow O.Baltaoğlu arrow Dili Yaşatabilmek
 
   
Türkçülüğün Esasları
Türkçülüğün Özü
A) Dilde Türkçülük
B) Sanatta Türkçülük
C) Ahlaki Türkçülük
D) Hukukta Türkçülük
E) Dinde Türkçülük
F) İktisatta Türkçülük
G) Siyasette Türkçülük
H) Felsefede Türkçülük
Büyük Türkçülerden
Türkçülerden Özlü Sözler
Genel İçerik
Marşlarımız
Görsellikler
Türk Dünyası Ezgileri 1
Türk Dünyası Ezgileri 2
Türkçülük Hakkında
Tüm Dosyalar
Tüm Yazarlar
Edebiyat
Makaleler
Tepkisiz Kalma
Ağelini Öneriniz
Belge Resim

Bilgilendirme
Türküler
Görsellik
Kitap Önerileri
Büyük Türkçüler
Büyük Türkçülerden
Azınlık veya Özerk Türkler
Nutuk
Duyurular
Özlü Sözler
Yorumsuz Resimler
Siyasi Dosyalar

  :: TSK'dan ABD-İsrail Koridoru'na balyoz
  :: Emperyalizmin Tetikçileri
  :: Komünistlerin Atatürk karşıtlığı
  :: Rockefeller'den yüzyılın itirafı
  :: Ayrılma bildirisi ve Sevr
  :: İstanbul Barosu’ndan yapılan 14 maddelik açıklama
  :: Öz Yurdunda Köleleşen Türk
  :: IŞİD – ABD ilişkisinin delilleri
  :: Barzani ve Erdoğan
  :: İran Türkleri Hapislerde
  :: Hitler’in Müftüsü Hacı Emin El Hüseyni
  :: Seçsis Neden Türkiye'de Kullanılıyor?
  :: Irak’ın 16. Tugayı Peşmergeye katıldı!
  :: Türker Ertürk , ABD tertiplerini ve ABD işbirlikçilerini açıklıyor.
  :: Hava Kuvvetlerinde Tasfiye
  :: Esad'ın Ulusal Kanal Söyleşisi
Türkçe
Türkçe Adlar
Türkçe İzgileri
Hayvan Adları
Türkçe Terimler
Göktürk Yazıtları
Kuş Adları Derlemesi
Türkçe Adlar Sözlüğü
Kazakistan Türkçesi Sözlüğü
Azerbaycan Türkçesi Sözlüğü
Dosyalar
Siyasi Dosyalar
Tarihi Dosyalar
Görüntüler
Dini Dosyalar
Belge Resim
Bilimsel Dosyalar
Atatürk
Eserleri
Makaleleri
Özlü Sözleri
Atatürk Dosyaları
İletişim
 

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

İlgili İçerikler

Dili Yaşatabilmek

PDF Yazdır Ağhesabı
 Dil dediğimiz olgu aslında canlı bir varlıktır. Bu cümle, bildiğiniz üzere pek çok sefer tekrarlanmış olsa da, genel bakımdan yeterince kavradığımız bir anlatım olmamıştır henüz. Canlıdır ama nasıl? Mesela bir insan, bir bitki gibi mi? Evet, gerçekten öyle. O halde dil, bu halin bütün özelliklerini üzerinde taşıyor demektir.

Sağlıklı, güçlü, hastalıklı, bitik ve en sonunda ölümlü olduğu gerçeğini… Bu canlılık ifadesinin sözcükler üzerinde başka bir kullanımı daha vardır. Yalnız şu anki konumuz bu değil. O yüzden genel dil üzerinde devam ediyoruz. Köklü ve medeniyet sahibi diller, diğerlerine göre daha uzun yaşama yetisine sahip olur. Çünkü çok daha kapsamlı türde kullanılmış ve işlenmiş demektir. Bu nedenle kökleri genişler, sağlıklı gelişim sağlar. Ama bu canlı varlığın yaşam koşullarına ve türlü hastalıklarına dikkat edilmediği taktirde, her gün biraz daha zayıflayarak ölümüne sebep olunur. Dillerin ölmesi demek, milletlerin ölmesi demektir. Milletler nasıl mı ölür? İlk önce kültür emperyalizmine maruz kalır ve milletler milli kültüründen uzaklaştığı anda sinsi işgal bayrakları dört bir yanda sallanmaya başlar. Dilini ve kültürünü kaybederek milli benliğini yitirmiş olan insan yığınları, bu bayraklardan rahatsız bile olmayacaktır. Rahatsız olanlar, hal bu aşamaya gelmeden önce güç unsurları tarafından bastırılır ya da yok edilirler. Çok kanlı bile olsa, benliğini yitiren diğer vatandaşları tarafından yalnız bırakılır ve destek görmezler. Çünkü onların aidiyet duyguları kaymış, şuurları bulanmıştır. Bireysel çıkarları uğruna koca bir ülkeyi satacak kadar aşağılık insan türleri ortaya çıkar bu evrede. Şu anda bile bunlar Ülkemizde bol miktarda bulunmaktadırlar.

                 Milletleri en temiz yok etme şekli, dilini yok etmektir. En az güç harcanmasıyla en çok verim bu şekilde elde edilir. Bu saldırıya doğal olarak zayıf ve orta halli toplumlar maruz kalacağından, bizler de bu saldırının etkisi altındayız. Sovyetler, zamanında bu uygulamayı Türk halkları üzerinde uygulamış, sadece Tatar Türklerini küçük ağız farklılıklarını

derinleştirerek Nogay, Başkurt ve Kazan Tatarları gibi ayrı kimlikler kazandırarak bölmüşlerdir. İşin acısı şu anda bunların pek çoğu kendi lehçelerini bile konuşamaz durumdadırlar. Bir toplum hangi dilde konuşuyorsa konuştuğu dilin sahiplerine hizmet edecektir. Karanlık çağlardan bu yana, geçmişin en büyük medeniyetlerini kuran Türkler, işte bu hale kadar düşmüştür yazık ki. Eski güce ulaşmak asla hayal değilse de, en büyük şartı milli benlik bilincini korumaktır. Bunun birinci ayağıysa dili korumaktan geçer. Bu başarılırsa her şey devrilir, biz ayakta kalırız. Torunlarımız ayakta kalır. Gök Börüler, Bozkurtlar ayakta kalır. Tertemiz Türkçemiz bizimle yaşar. İşte her şey bunun içindir. Benim torunum da, torunumun torunu da Türkçe konuşmalıdır. Yoksa bu aşamaya gelmeden önce canını ortaya koymayan Türk nesilleri olmuş demektir ki, Allah bizlere o günleri göstermesin.

Dil sağlığını bozan etmenlerden biri de, güncel hayatın ve yeni çağın unsurlarına yönelik kendi dilinde karşılık bulmayıştır. Bu durum o dilin çağı yakalayamadığı anlamına gelecek; yabancı dillerin denetimsiz nüfuz etmelerine yol açacaktır. Bu girme sözcüklerin sayısı arttıkça, hangi dilden alındıysa o dilin söyleyiş – telaffuz biçimi gençlerce örneklenecek ve *özenti hal* katlanarak hızlanacaktır. Bozulma durumu dilbilgisi unsurlarına dayandığında, artık geri dönmek, toparlanmak hiç de kolay olmayacaktır elbette. Bu tehlikeye karşı yalnız milletin ya da yalnız devletin mücadelesi yetmez.  Millet ve Devlet birlikte hareket etmelidir. Milletin içindeki şuursuz kesim, yine aynı milletin bireylerince uyarılacak ve devlet yaptığı bilinçli uygulamalarla bu otamayı - tedaviyi tamamlayacaktır. Bu iş ancak bütünlük içerisinde başarılabilir. Teknolojinin ve güncel yaşamın getirdiği yeni kavramlara Türkçe karşılıklar bulunması konusunda, Milli Yerliğimiz olan “www.turkcutoplumcu.org” ağelinde bizler de emek sarfetmekteyiz. Türk Dil Kurumu’nun önerilerini hatırlatmakla birlikte, TDK’ya öneri halinde sunulmak üzere Fikirmeydanı adlı görüş otağımızda Türkçe karşılıklar üretmekteyiz. Tabi çalışmamız sadece yeni kavramlara yönelik olmayıp, aynı zamanda yitirdiğimiz sözcüklerin hatırlanması ve uygun olanların kullanılması konusunda da sürdürülmektedir. Size bu çalışmalardan bazı örnekler sunalım:  


Elektrik: YALDIRIM / YALDIRI

Asansör: KATÇEKER / KATGEZER  ( TDK önerisi: İnerçıkar )

Vantilatör: ESTİRGEÇ 

@ :  KIVRIK A

Otomatik: ÖZİŞLER / ÖZDEVİMLİ

Lavabo: CAĞLAK (Eski T. – Halk A.)

Asimilasyon: ERİTİM

Unutmayın ki siz, bu dil sayesinde binlerce yıl hüküm sürdünüz; bu zamana kadar varlığınızı sürdürdünüz. Sonraki nesilleri düşünmüyorsanız bile, kendi varlık nedeniniz olan Türkçenizi doğru kullanmalı ve ona sahip çıkarak korumalısınız. Şuurlu ömürler dileriz…

O.B.

04.08.2008


 
Sonraki >
 
Tavsiye Ettiklerimiz
Yasaklı Belgesel
Tebriz Türk Takımı
Tolon Paşa ve Ordusu
O.Sinanoğlu Sohbet
İthal Tohum İhaneti
Durum Çözümlemesi
Zekeriya Öz Hakkında
Kurtuluş Savaşında 2000 Kırgız
Hakikat nerede?
Etki Ajanları
Çıkışyolu Turan
Dilde Birlik ve Türklük Şuuru
TSK'yı Yıpratma Girişimleri
Siyasetimiz Nasıl Düzelir
Sivil cehalet
Türk Ülküsü
Mevlana'dan Öğütler
Kazak ve Türkiye Türkçesi
Ampulün Anlamı
Said-i Nursi'nin Gerçek Yüzü
Bor Madeni ve Önemi
İran'a şeriat nasıl geldi?
Atatürk'ün Kaleminden
Hablemitoğlu Belgeseli
Gül'ün Süreci
Gizli Mutabakat
Gladyocu İftirası
Kürt Federe Devletine
Gökşad'tan

Saçların gezerdi yüzümde eskiden

Ağlarsın

Saçların gezerdi yüzümde eskiden,

Şimdi yanaklarımda damla damlasın.

Ne çok severdim dizinde yatmayı,

Şimdi uykumu bölen keskin bıçaksın.

 

Nefesin vururdu nefesime her akşam,

Şimdi soluğumu kesen acı rüzgarsın.

Bütün dertlerim yalnız sende biterdi,

Şimdi yüreğimde kapanmaz yarasın.

 

Şehre uzak yerlerden yıldızlar sayardık,

Şimdi gökyüzünde en uzak yıldızsın.

Ne çok özledim seni anlatabilsem,

Şimdi oturup kana kana ağlarsın...

 

Çorlu, 2002

Gökşad

 

Gölgeler

Gölgeler

-I-

Ömrün gölgesi olsun ömrümün

Uzayıp gitsin ardımca

Ben gidersem bir ikindi vakti...

Ki sen bir Cuma sabahı gelirken

Ömrüm gölgesi olmuştu ömrünün

Uzayıp gitmişti ardınca...

 

Ankara, 2004

 

Gölgeler

-II-

Bütün zamanların tek suçlusu ben miyim

Üstüme bir bulutun bile gölgesi düşmez

Bu karanlık sahrada neye pervaneyim

Kapanan gözlerime bir ışık düşmez...

 

Medet ey sevgili, yandım bu çölde!

Bu nasıl bir serap, bu nasıl bir gölge?

Düştüm düşeli bu amansız hüzne

Divane yüreğim bir lahza gülmez

                                  

Ankara, 2004

 

Ahiret'te

 


 

Tanrım sen varlığı yaratansın

Canlı cansız her şeyi kuşatansın

Bir dileğim var sen bağışlayansın

Desem korkarım demesem yer beni

 

Garip gönlüm gece gündüz âhtadır

Dileğim gönlümde sana âyandır

Kusur kulundan bağış katındandır

Desem korkarım demesem yer beni

 

Bedenimi balçıktan sen halk ettin

Yüreğime dünyayı sen dar ettin

Gönlüm coştu, dilimi sen lâl ettin

Desem korkarım demesem yer beni

 

Tanrım hurilerin gözümde değil

Aşk için bir ömür yeterli değil

Hâşâ Kaynaroğlu isyanda değil

Âhirette sevdiğime ver beni

 

               Ankara, 2003

 

Sır Kapısı

Sır Kapısı

 

Kırk sır kapısı açıldı gözlerinde

Kırk ayrı yol var her kapının birinde

Her yol ağzında ayrı idam ettiler

Sade tenim kaldı saçının telinde

 

Bir tel saç ile bağladılar çenemi

Üç tas su ile yıkadılar tenimi

 

Beni gonca gül yaprağına sardılar

Musalla diye avucuna koydular

Nasıl bilirdiniz diye sordular

Sustum da dinledim başka bir alemde

 

Aşkı bilmeyenler hiç ses çıkarmadı

Mecnun dedi ki “beni utandırmadı”

 

Kaynaroğlu, adını toprağa verdin

İki kaş arasından sıratı geçtin

Lokman’ın sırrını sen âşikar ettin

Ölü müsün diri mi, bilmez hiç kimse.

 

Ankara, 2004

 

Nevruz

  

Nevruz

Gökyüzünde göç başlar vakit gece

Sultan kız batıdan doğuya göçer

Toy düğün başlar Türkistan ilinde

Sultan Nevruz önünde gergef işler

 

Bize de gel bilinmez bir saatte

Benim de ölülerim yeyip içsin

Rızkımızı bulalım bu yengi gün’de

Bütün alem Tanrı’ya secde etsin

 

Esir Türkleri unutma Sultanım

Onlar beklese de başka baharı

Birgün muhakkak biter bu zalim kış

Yine az görür Türk, koca dünyayı

 

Hazar’a muhabbet götür sultanım

Yesevi’den hikmet getir bizlere

De ki özlemiş sizi Kaynaroğlu

Gayrı dayanmazmış gönlü hasrete

Gökşad

Sivas, 1997

 

Kuşların Rüyası

Kuşların Rüyası 

Kuşların rüyasına girdim dün gece

Karar verdim bunu hep yapacağım

Hepsi de uyuyordu gözlerinde

Onları mı yoksa seni mi kıskanayım

 

Güya bir bülbül senin nefesinden

Şiirler okuyordu seher vaktinde

Şaşırdım kaldım, ses benim sesim

Dedi ki “İlham” derler buna sizin alemde

 

Rüyasında bir güvercin konup pencerene

Uzatıp kanatlarını tutundu ellerine

Şaşırdım kaldım, el benim elim

Dedi ki “Vuslat” derler buna sizin alemde

 

Bir serçe rüyasında kanat çırpıp

Su içti avuçlarından kana kana

Şaşırdım kaldım içim yanmış benim de

Dedi ki “Mecnun” derler buna sizin alemde

 

Kuşların rüyasına girdim dün gece

Gördüm ki seni seviyorum her bedende

Bir kaknus yaklaşıp kulağıma sessizce

Dedi ki “Kader” derler buna sizin alemde

 

Dedim ki “Hayrolur İnşallah...”

Gökşad 

Ankara, 2004

 

Gidişine Ağıt

 

 Mecnûn düşünde gördü Leylâ’yı bir gece:

 Ve sen, şehirlerini benim ülkeme kurdun,Pâyitahtını benim yaralı kalbime..

.Seni bir kan pıhtısı gibi elimde tuttum.

 İnsafsız rüzgârlar uğradı yurduma: 

Yağmur kar ortasında bir çöle düştüm,Kum fırtınasında tutundum saçlarına...

Sen uykudaydın, ben kâbuslar gördüm. 

Buğday tarlalarına kızgın alevler düştü: 

Çıplak ayaklı çocuklar savruldu her yana,

Çıplak ayaklı yıldızlar gibi darmadağın...

Ne olur beni de kat, beni de kat dualarına. 

Seni düşümde gördüm,  tam altı yıl önce: 

Ve sen, gözlerini giyindin Asya ceylanlarının,

Ak sakallardan miras bir huzur yüzünde...

Gezinip durdun içinde bütün damarlarımın.    

 Benim yüreğim mahşer, senin gönlün sırat: 

Zalim bir korku boğazlar sevincimi,

Gözlerim karanlık benim, senin gözlerin hayat.

Gözlerim hiç görmesin gittiğini...  

Ki o Selçuklu şehri seni bırakır mı bilmem:

 Lacivert göğünde gözlerin, bir muska gibi dururken,

Vakitsiz düşer toprağa kırkikindi yağmurları.

Bin yıllık Medrese, yeni bir Eylül’e soyunmuşken... 

Yıldızlara söyle seni geri getirsinler: 

Onlar bilir benim çekik gözlü yüreğimi.

Geçmişin saçından tut, sana yol göstersinler,

Yıldızlar bilir benim gökçe soylu düşlerimi... 

Ankara, 2003

Gökşad 

 

Gözlerin

 

Gözlerin

 

Sanki deryalara dalar giderim

Baktıkça içimi yakar gözlerin

Her şafak vaktinde çalar kapımı

İlmiği boynuma takar gözlerin

 

Mecnun’u çöllerde koyar çaresiz

Ferhad’ı dağlara salar gözlerin

Yanımda yöremde ölüm gezdirir

Benim peşimde o yeşil gözlerin

 

Başı dik dağlara yasla sırtını

Dolunay akşamı kaldır başını

Her kim ki yazarsa kişi bahtını

Ezelden alnıma yazmış gözlerin

 

Dört duvardan gayrı yerim olmadı

Kendi gölgem bana sadık kalmadı

Şu yalan dünyada yüzüm gülmedi

Benim tek servetim senin gözlerin

 

Kefenimi yeşil sarın, beyaz olmasın

Mezarımı göğe kazın yerde kalmasın

Sevdiğim gözünden yaşlar akmasın

Gider Kaynaroğlu, kalır gözlerin

 

Sivas, 1998

 
   
 
Benzer Yazılar